
Love Story in Harvard :)
An enquiry into modern romance, postmodern humour, technological dependency, bourlesque, early morning or late night states, and, above all, the one truth that is the Internet.
It was your birthday, we had drunk and dined
_____Half of the night with our old friend
__________Who'd showed us in the end
_____To a bed I reached in one drunk stride.
__________Already I lay snug,
And drowsy with the wine dozed on one side.
I dozed, I slept. My sleep broke on a hug,
__________Suddenly, from behind,
In which the full lengths of our bodies pressed:
__________Your instep to my heel,
_____My shoulder-blades against your chest.
_____It was not sex, but I could feel
_____The whole strength of your body set,
_______________Or braced, to mine,
___________And locking me to you
_____As if we were still twenty-two
_____When our grand passion had not yet
___________Become familial.
_____My quick sleep had deleted all
_____Of intervening time and place.
___________I only knew
The stay of your secure firm dry embrace.
Κι ίσως μια μέρα να πεις: δε μου θυμίζεις ούτε κι εσύ τίποτα πια, και οι εικόνες σου ξεθώριασαν γιατί τις έβαλα δίπλα στο τζάμι, και τα ρούχα που μου είχε αφήσει έπιασαν σκόρο, και τα τραγούδια σου στο ραδιόφωνο παίζουν μόνο αργά το βράδυ κι εκείνες τις μέρες που ερχόμουν να σε δω δεν τις θυμάμαι. Κι όλα τ'αστέρια του ουρανού σε φτιάχνουν σχήματα και σχέδια παιδικά, αλλά δυό πρόσωπα θλιμμένα, αντικρυστά που αποφεύγουν να κοιτάξουν το ένα το άλλο στα μάτια και θυμάμαι που μου έλεγες ότι από κοντά ζαλίζεσαι όταν προσπαθείς να κοιτάξεις και τα δυό μου μάτια ταυτόχρονα και τίποτα άλλο δεν μου μένει απ'το να τα κοιτάω στον καθρέπτη μέχρι να ζαλιστώ και να κάτσω στο πάτωμα και να ψάχνω για παλιές σου οδοντόβουτσες πεταμένες, να ψάχνω για προφυλακτικά άδεια και μπατονέτες από προχθές και σπίρτα που λίγο έλειψε να μου κάψουν το σπίτι και να φαντάζομαι να στα λέω όλα αυτά κι εσύ να λες ότι είμαι χαζή.