Do not drag me on, let me go home..

Things are Getting Better?

I remember the days when I did not have this lump of sad intoxication down my throat.

some evenings are quiet
some are not
i am alone
i the balcony
at this quiet hour
listening only to the -slightly deranged- upstairs neighbour
spitting on the ground
from the balcony above me
i drink the last drops of port
imported from my last trip to portugal
imported from a place i loved within a week
what happened to me?
what happened?
when did i fall asleep and
have i woken up?
i am trying to count minutes
minutes and hours
before someone comes and
takes me out of this
out of this.
i will be waiting minutes and hours
and drops of wine
drizzle and driving
some evenings are quiet
this is not

LVII- E.E. Cummings

somewhere i have never travelled,gladly beyond
any experience,your eyes have their silence:
in your most frail gesture are things which enclose me,
or which i cannot touch because they are too near

your slightest look easily will unclose me
though i have closed myself as fingers,
you open always petal by petal myself as Spring opens
(touching skilfully,mysteriously)her first rose

or if your wish be to close me,i and
my life will shut very beautifully,suddenly,
as when the heart of this flower imagines
the snow carefully everywhere descending;

nothing which we are to perceive in this world equals
the power of your intense fragility:whose texture
compels me with the colour of its countries,
rendering death and forever with each breathing

(i do not know what it is about you that closes
and opens;only something in me understands
the voice of your eyes is deeper than all roses)
nobody,not even the rain,has such small hands
W[ViVa], 1931: LVII)

No one knows that I am not well

[none]

She looks at summer photographs and finds it hard to laugh

χαχαχαχα!

If this is coffee, please bring me some tea but if this is tea, please bring me some coffee. - Abraham Lincoln

Malcolm, You're Second, But I Love You Anyway

You go your way and I’ll go mine
I’ll try to meet you in a better life
We should meet up at the end of time
Get a beer and a cigarette for Auld Lang Syne
Was it just a dream? All those people
None of this is real
A kingdom for a fool animals on a wheel
I’m a king in my head a cripple in the world
How do I wrap this up and give it to that girl?
My gift to you, I’m gonna be a better person
I stare at you with a vague and immense longing
Try to save yourself while you’re still alive
Don’t deny yourself of your right to thrive
Solemn Thirsty, born on Thursday, got pished Saturday, fucked up Sunday
Took ill Wednesday, died on Thursday
There’s no better man than Solemn Thirsty
And I try to stay on, so I keep coming back

;

Γιατί δεν κερδίζω ποτέ ταξίδια σε διαγωνισμούς και γιατί πρέπει πάντα να κοπιάζω τόσο στις λύπες όσο και στις χαρές μου; Γιατί δεν μπορώ να μιλήσω 'κανονικά', χωρίς να διστάζω, μπροστά σε κάποια άτομα και γιατί δεν μπορώ να σταματήσω να μιλάω σε κάποια άλλα; Γιατί από τη μια χαίρομαι και από την άλλη λυπάμαι για όλα γύρω μου τελευταία;

And suddenly...

I spend hours on my own alone with books

Sheila Goes Out With Her Mate Stella

Κι εγώ αν είχα περισσότερα λεφτά και λιγότερη δουλειά δε θα έβλεπα το φως της μέρας- όχι ότι το βλέπω τώρα μ'αυτή τη συννεφιά που το μόνο πράγμα που με ξυπνάει είναι ο καφές. Θα μεγαλώσω κι άλλο και θα είμαι πιο όμορφη και πιο εγώ. Γιατί τώρα πάλι motion, flux και χάος.

Arctic Monkeys - Fluorescent Adolescent

Goodmorning World!

Here's something to wake up to:

Eleftheria's Weekly Top 5 Songs

Mumford and Sons - Little Lion Man


Jamie T - Sheila


Arctic Monkeys - Crying Lightning


Kasabian - Fire


The Tempter Trap - Sweet Disposition

Mia kainouria mera

[tha egrafa me ellinikous haraktires, alla den eho ellinika sto grafeio]

koimithika poly, xypnisa, ekana oli tin ierotelestia pou hreiazomai pleon gia na antimetopiso ton exo kosmo, symperilamvanomenou tou isiomatos tou malliou mou, ekleisa to logariasmo mou sto facebook kai efyga apo to spiti me syntrofia to radio. piga sto panepistimio, diavasa 10 selides me klassiki mousiki sta aytia, piga me olo to gang sto welcome lunch ton kainourion amoiron symfoititon mou, gnorisa mia poly endiaferousa kopela, efaga ta apaisia trigonika sandwich kai ipia apeiro sparkling water kai meta kafe, sto grasidi me to gang kai fotografiko reportage tou fresher's fair. sto grafeio gia diavasma pali, i O. me paresyre (den ithela kai poly) se welcome party tis koinoniologias, i opoia eihe chef kai poly kalytero fagito apo to diko mas, gatecrashing, food stuffing kai pali diavasma. Kai to vrady tha pao se all girls dinner. Gia ligo akoma tsampa fai. Ayta einai?

Πολύ ωραία... Ε;

Η μέρα ξεκινάει ημιδυναμικά με καφέ από το σπίτι και full πρωινό, μετά από μια ώρα είμαι στο γραφείο και χαζολογάω για λίγο, μετά καφέ με τον Τ. και catch up μηνών με περίεργες αποκαλύψεις, meeting με τη δικιά μου, άγχος χωρίς (ελπίδα του να εξαφανιστεί) αύριο, χαμένη στο μικρό κήπο για καμιά ώρα χωρίς (καμία ελπίδα για) αύριο, παρηγοριά από την S., φαγητό εκεί, απόφαση για φωτογραφική βόλτα στο κέντρο, κερασμένος καφές, σπίτι με των 17:25.

Η Ελευθερία που δεν είναι χαρούμενη

Όλα εκείνα τα χαρούμενα πάλι τα ξέχασα. Τα χαρούμενα σήμερα ποιά είναι;

Και τώρα Ελευθερία μου;

Καλοκαίρι, παρέα, πλατεία, ρακί, τεκίλα, σανραιζ, ένα κουνέλι και μια κότα τί σπίτι να ανοίξουνε, Αντίπαρος, Αθήνα, Ρόδος, Χανιά, ήρθε η Εύα για μια βδομάδα, μπάνια, μπάνια, μπάνια, μπάνια, φωτογραφίες, ένα ειδύλλιο του οποίου η πορεία είναι απρόβλεπτη, ένα ειδύλλιο που τελείωσε και όλοι προσπαθούν να φύγουν, ο Ζαχαρίας που έκατσε εικοσιτόσες μέρες αντί τρεις-τέσσερις, στην Πλατεία μέχρι το ξημέρωμα, η καινούρια μου φωτογραφική που άργησε.. 15 μέρες, ένας ήλιος που μου έχει γίνει εξάρτηση, το σπίτι σου που έρχομαι και φεύγω, η Στέλλα να αναδιαμορφώνει τον κόσμο, τα όνειρα για παραλίες που δεν πραγματοποιούνται όλα, δε γίνεται, δύο κεφάλαια που έχω γράψει τα 7/10, γλυκό crank, full φάση, scrantch ξανά και ξανά, ένα borelis σε ό,τι δε μου ταιριάζει, μια προσπάθεια να ονειρευτώ έξω από το καλοκαίρι, μια ελπίδα για ένα εξίσου ή περισσότερα όμορφο αύριο, εισιτήρια, εισιτήρια και όσα λεφτά έχω να γίνουν εισιτήρια, ο χειμώνας που με τρομάζει, εγώ εδώ, εγώ εδώ, κάτι φάσεις που απλά σε βάζουν σε σκέψεις, ξανασκέφτεσαι τη φιλία, χωριά και οφτά, σωτήριο lunchpack της μαμάς, η φωνή που χάνεται για μέρες, το τέλος του καλοκαιριού που μυρίζει, ό,τι ήθελα να πάρω νομίζω ότι το πήρα, καλή διάθεση από όλους, κακή διάθεση ανά καιρούς, οπτικοακουστικό υλικό που αναστατώνει, ιδρώτας άλλες φορές γλυκός κι άλλες δυσβάσταχτος, το Μεξικό που δεν πήγα ποτέ, η Λισαβώνα που θα είμαι σε δύο εβδομάδες, στον ξενώνα με Ναπολεών και ελληνικό, το πρώτο τσιγάρο της μέρας το απόγευμα, ένα ξημέρωμα στο Σαμψων, γλυκιά αντάρα για σενα junky, άσε τα 25 και τις αηδίες, μια ζωή το ίδιο θα'ναι, χαρούμενα γενέθλια στο Νίκο ακόμα και αν έστειλε το δώρο μου αλλού, το Skype ενώνει ανθρώπους, ο υπολογιστής μου στα όρια της θερμοπληξίας, ένα καλοκαίρι με μια τσάντα-βαλίτσα από της Μινωικές Γραμμές, δύο-τρεις παραλίες ήθελα ακόμα, πρώτη φορά στο Ναυπηγείο, ανθρωπολογικές έρευνες σε τουαλέτες μαγαζιών, πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό, σύκα από το περιβόλι του παππού, η τιμητική του παππού, ένα άρθρο που προκαλεί δάκρυα, κάποια πράγματα που θα θυμάμαι για πάντα, η τελειότητα της μάνας μου, το άραγμα με τη Σοφία, οι συζητήσεις με την Εύα, η άνεση με το Ζαχαρία, καινούριες και παλιές γνωριμίες, emails χωρίς επαφή, δουλειά, δουλειά, Ξυλούρης, ο Χρήστος που ήρθε στην Αντίπαρο μετά την επέμβαση, ποτά μόνη μου στον Κούκο σαν τον κούκο αλλά ωραία φάση, τί φάση παίζει, τί σόι φάση είσαι συυυ ρωτώ, το μπουκάλι που ανοίξαμε μετά κόπων και βασάνων, η έκθεση που σιχάθηκαν όλοι, 2-3 θέατρα στην αρχή του καλοκαιριού, τα σχέδια για Κεδρόδασος, τα ταξιδιωτικά περιοδικά, ο καφές που παραγγέλνεις από το τηλέφωνο για να είναι έτοιμος όταν πας, οι γιαγιάδες με την αγάπη και τη γκρίνια, στο αμάξι με το Νίκο, στο αμάξι για μπάνιο, στο αμάξι για δουλειά, 4-5 φορές στο δρόμο με μουσική στα αυτιά, η χαρά του να κατεβαίνεις αργά, η χαρά του να γυρνάς νωρίς, οι οδοί και οι ήχοι που δε φωτογραφίζονται, η θάλασσα που θέλω μέσα μου, στα τηλέφωνα όλοι, οι κάρτες Vodafone, το Internet που φαίνεται σαν πολυτέλεια, γλυκό καλοκαιρινό mayhem.

Και τώρα;

Είναι ωραία η θάλασσα, πώς την αφήνεις πίσω σου;