2 Cheers for the Loneliest Saturday

Take me out tonight, where's there's music and there's people and they're young and alive

More Time

6 o’clock on a Sunday afternoon
when reality and dreams melt and blend
in a swirl of chocolate, desire and aftertastes
-the word aftertastes itself always bittersweet
-like cherries dipped in brandy
-and all the pictures from past holidays
that weren’t really holidays but excuses for time
-more time like that-

Beginnings that come to ends and
Ends that never pause or wave
Before they say goodbye
-like that desire from years ago
to be held back
-not in a captivating manner
-but in a desperate attempt for time
-more time like that-

Private made public and
Public never as private as real
All the while wishing it was more or less
-like the need to go away
-like the spring when it was clear
-like that time by the lake
reading poetry wishing for time
-more time like that-

Whatever happened to that time we locked in boxes and ceaseless CDs of songs we rarely hear and newer songs without the memories- the memories that creep not late at night, but early in the mornings and the afternoons. The taste is clear, the flashback isn’t.

δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος δεν έχει αρχή δεν έχει τέλος

Ποιά ήρεμα απογεύματα;

Έχω εδώ και καιρό αποσυνδεθεί με ένα κομμάτι της ζωής μου στο οποίο εγώ ήμουν η βασίλισσα του κόσμου μου και όλες μου οι προτεραιότητες γύριζαν γύρω από τα θέλω μου. Εδώ και αρκετό καιρό οι προτεραιότητες μου σχηματίζονται γύρω από τα δεν θέλω μου και αυτό με αποσυντονίζει.

Υπάρχει μια ομίχλη πάνω από όλα εκείνα τα πράγματα που ονειρευόμουν. Μια ομίχλη γύρω και από εκείνα τα πράγματα που μου έφτιαχναν τη διάθεση σε χρόνο ντετέ. Μια ομίχλη γύρω από τις γρήγορες απαντήσεις μου, που τελευταία αναβοσβήνουν σαν στιγμές στις συζητήσεις μου με φίλους και γνωστούς.

Μου λείπουν οι φίλοι μου. Και μπορεί με τους περισσότερους να μιλάω τουλάχιστον μια-δύο φορές τη βδομάδα but this doesn't make it any less comforting. Ίσως και να το κάνει και απλά πάλι να αναρωτιέμαι τι κάνω εγώ εδώ αν και σήμερα ήταν μια καλή μέρα.

Το συμπέρασμα στο οποίο έχω καταλήξει είναι ότι η ζωή μου ακολουθεί μια εντελώς ανώμαλη πορεία. Από στιγμές μεγάλης ευχαρίστησης περνάω απότομα σε στιγμές -μεγάλης διαρκείας- ευθείας γραμμής. Και μια αίσθηση συνέχειας λίγο απόλυτη και αυτή μαζί με την απορεία μου: που χάνω κάθε τρεις και λίγο τον ενθουσιασμό μου;

Happy New Year!

HAPPY NEW YEAR TO ALL!! :)

Chatterbox

Η μαμά μου πάντα έλεγε ότι όπου και να πήγαινα μιλούσα με όλους. Όπου πηγαίναμε, όπως και αν ήταν οι άλλοι, πάντα ξεκινούσα μια συζήτηση. Δεν σταμάτησα να το κάνω σχεδόν ποτέ. Αντλώ μια δύναμη από την επικοινωνία με τους ανθρώπους γύρω μου. Όταν έχει περάσει ώρα από την τελευταία μου συνομιλία, μπαίνω σε κατάσταση επιβράδυνσης, η οποία αλλάζει μόνο όταν γράφω. Μπορώ να συζητήσω (και θέλω να συζητάω) για οτιδήποτε.

Wherever you go becomes a part of you somehow.
- Anita Desai

Ξεροτήγανα, Σομόν και τα Μινόαν Σπέσιαλ Που Δεν Ήπιαμε

Καλησπέρα Λονδίνο,




Γύρισα. Και σου έφερα λίγες μυρωδιές: η ταράτσα της πολυκατοικίας που μεγάλωσα, ο καφές που πίνω δυό φορές τη μέρα, φρέσκο ψάρι στο φούρνο με χόρτα, χαμομήλι και ρακί, χοχλιοί και μελωδίες.
Δε σου έφερα γιασεμί, αυτή τη φορά δε χρειάστηκε.

Δεν...

Δεν νομίζω ότι θα γράψω κάτι άλλο σ'αυτό το χώρο από αυτή τη χώρα στο άμεσο μέλλον. Είμαι λίγο μουδιασμένη, ειδικά τα πρωινά και δεν έχω κάτι άλλο να πω. Μόνο μια ευχή για όλους: οι μέρες που έρχονται να είναι καλύτερες.

I don't know.. Dreams (cont.)

http://www.legrandcolbert.fr/

Όνειρα όνειρα

Χθες το βράδυ ονειρεύτηκα ότι έπαιζα με κάτι παιδιά, αφού τα έσωσα:

"To see children in your dream, signifies your own childlike qualities or a retreat back to a childlike state. It is an extension of your inner child during a time of innocence, purity, simplicity, and a carefree attitude. You may be longing for the past and the chance to satisfy repressed desires and unfulfilled hopes. Take some time off and cater to the inner child within.
...
To save a child, signifies your attempts to save a part of yourself from being destroyed." (http://dreammoods.com/cgibin/searchcsv.pl?method=exact&header=dreamsymbol&search=children)

Θέλω (σε στυλ Bukowski)

Θέλω.
Μια ανοργάνωτη βόλτα
Πολλή αγάπη
Μια καλή συναυλία
Καφέ με φίλους
Ένα ωραίο cocktail σε ένα μπαλκόνι
Να κάτσω δίπλα στο ποτάμι
Να μην κάθομαι τόσο πολύ στον υπολογιστή μου
Να μου διαβάσουν ένα ολόκληρο βιβλίο όλη νύχτα
Μια βόλτα με το αμάξι στις 4 το πρωί
Έναν παγωμένο fredo espresso
Να μην φέρνω την καταστροφή
Να βρω εκείνο το ρυθμό που μου ταιριάζει
Να είμαι εντάξει τη μέρα που θα γίνω 25
Να μετρήσω όλα τα αστέρια από τη Νότια Κρήτη
Θέλω.

I rarely walk the city which I live in.

However, yesterday I started off from London Bridge walking all the way through the City and newly discovered (for me) sidestreets reminiscent of my ideas of Europe all the way to Chancery Lane and from there tube and bus to the lovely villages hidden in North London.

[name] doesn't know what to do with all the memories

Η δικιά σου κοντινή Αμερική

Με μια πληγή κι ένα περίστροφο στην τσέπη θέλω να τρέξω κατα'κει.

Like current to the stream
Like stream to the sea
I let go and let be

To post της ανησυχίας

Λοιπόν γιατί τα πρωινά ξυπνάω με εφιάλτες και τα βράδια δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι ταξίδια;

Γιατί τα απογεύματα δεν μπορώ να συγκεντρωθώ και τα μεσημέρια κάνω τα πάντα για να αποφύγω τη συγκέντρωση;

Σκέφτομαι διακοπές στη νότια Κρήτη, διακοπές με πλοίο, αεροπλάνο ή τρένο, νησιά, τις παιδικές μου αναμνήσεις από τη Μήλο, τη σκόνη και το θόρυβο της Αθήνας, τα λιμάνια που δεν έχω δει και τα μέρη που έχω αφήσει πίσω μου, τις μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις και τα μικρά ακατοίκητα νησιά..

Τελευταία έχω κολλήσει, όπως έχετε μάλλον καταλάβει από τα προηγούμενα posts και από τα απανωτά και πανομοιότυπα τηλεφωνήματά μου με την Ιρλανδία και συγκεκριμένα με το Δουβλίνο, αλλά και με τη Σκωτία -μια αγάπη που αναγεννήθηκε όταν βρέθηκα στο τρένο για Εδιμβούργο αλλά έπρεπε να κατένω νωρίτερα- κυρίως γιατί "κόλλησα" με την κουλτούρα, αλλά και γιατί είναι πιο ρεαλιστικοί στόχοι.

Δεν θέλω να πω κάτι μάλλον. Μάλλον το ότι η ακινησία μετά από ένα μήνα κίνησης είναι λίγο πιο δύσκολη από ό,τι την περίμενα. Και από την άλλη είναι τόσο γλυκιά.

Impossible But True

How Irish Am I?

You're 65% Irish

You're very Irish, and most likely from Ireland. (And if you're not, you should be!)

How Irish Are You?

All the Music

I sometimes interpret my life through music.
Sometimes I listen to these god-awful songs, sometimes I listen to cheesy songs, sometimes I listen to pretty songs, sometimes I listen to happy songs.
Yesterday I emailed some of my musical friends and asked for a list of songs that would cheer someone up. Here's what I got:

Somewhere over the rainbow - Keith Jarret
When you're Smiling (the Whole World Smiles With You)
Always Look on the Bright Side of Life
Holiday - Madonna
4 minutes - Madonna
What a Wonderful World - Louis Armstrong
The Lost Art of Keeping a Secret - Queens of the Stone Age
Bonito - Jarabe de Palo
With My Own Two Hands - Ben Harper

What's the song you would suggest to cheer someone up and what do you think of this list?